Wondere Woorden
Menu

Over mij

Wonder welkom

Selou Maesen, lachend tijdens een gesprek.

Kriebels in mijn buik. Ik voel het zelfs tot in mijn kleine teen. Ik piep door het raampje naar de binnenkoer en zie de mooiste en liefste mensen toekomen. Onze lievelingsmensen. Zij zijn er klaar voor, hij is er klaar voor, ik ben er klaar voor.

Ik ben Selou, dertiger, mama en vrouw van 'De knapste'. Zo staat hij al sinds 2012 in mijn contactenlijst. Ik ben opgegroeid in Limburg en die Limburgse hartelijkheid zit in mijn bloed. Ik houd van rust, warmte en gezelligheid. Van momenten waarop niets moet en alles even mag vertragen.

In 2022 vierden we onze tienjarige relatie met een huwelijksfeest. Een persoonlijke ceremonie mocht daarbij niet ontbreken. Oh, wat genoten we van de voorbereidingen: de gesprekken, het ophalen van herinneringen… En op die speciale dag in maart kwam alles samen.

Wij twee op dat bankje, tegenover onze lievelingsmensen. Klaar om een uurtje ons verhaal opnieuw te beleven. Met schuddebuiken van het lachen, een krop in de keel en een traantje hier en daar. Het voelde warm, dichtbij en helemaal van ons.

Dat gevoel gun ik anderen ook.

Want voor mij begint een ceremonie niet pas op de dag zelf. Ze begint in de gesprekken ervoor. In herinneringen die plots weer bovenkomen. In verhalen waarvan je niet wist dat de ander ze nog zo goed kende. In kleine details die uiteindelijk precies vertellen wie jullie samen zijn.

Ik luister naar jullie verhaal en ga samen met jullie op zoek naar de momenten, mensen en herinneringen die betekenis geven aan wat jullie vieren.

Zo wordt niet alleen de ceremonie zelf bijzonder, maar ook de weg ernaartoe.

En wanneer dat zorgvuldig gekozen moment eindelijk daar is, neem ik jullie met Wondere Woorden mee op een warme wandeling doorheen jullie verhaal.

Misschien voelen jullie tijdens het lezen al een beetje of ik bij jullie pas.

Vertel me gerust wie jullie zijn, wat jullie willen vieren of wie jullie willen eren. Ik luister graag.

Mijn manier van werken

Tijdens een gesprek kan één kleine herinnering zomaar een heel verhaal openen. Jullie vertellen iets, kijken elkaar even aan en vullen elkaar aan. 'Weet je nog?' En voor je het weet, zitten we midden in een verhaal dat jullie zelf al bijna vergeten waren.

Ik luister, stel vragen en geef die herinneringen de tijd. Wat maakte dat moment zo bijzonder? Waarom is net die kleine gewoonte jullie zo dierbaar? Zo ontdekken we samen wat een plek mag krijgen in jullie ceremonie of ode.

Jullie hoeven vooraf niet te weten hoe het moet worden. Misschien hebben jullie al ideeën, misschien vinden jullie het nog moeilijk om te benoemen wat jullie zoeken. Tijdens onze gesprekken krijgt dat steeds meer vorm.

Wat jullie me vertellen, behandel ik met zorg. Ik zoek naar de rode draad en naar woorden waarin jullie jezelf herkennen. En jullie lezen en denken mee, zodat het verhaal ook echt goed voelt.

Een houten wegwijzer tussen groene hagen in een binnentuin.
Twee handen die elkaar vasthouden tijdens de ceremonie.

Ik luister graag.

Vertel me wie jullie zijn